กลอน

ไม่รู้จะเรียกความรู้สึกนั้นว่าอะไรรู้แต่อยากให้เธออยู่ใกล้ยามอ่อนล้ารู้แต่ต้องเป็นห่วงทุกทีที่เธอไกลตาและรู้ว่าวันเวลามีค่า...ถ้ามีเธอ

เหนื่อยไหมคนดีฉันยังอยู่ตรงนี้ใกล้ ๆต่อแต่นี้เธอจะไม่เดียวดายฉันพร้อมจะรับรู้ความจริงใจด้วยกันหลับตาลงสิช้า ๆหากว่าเหนื่อยล้ากับความฝันและเมื่อเธอลืมตาขึ้นในเช้าอีกวันเธอจะพบว่าความฝันนั้นไม่ไกลเลย

http://www.py.ac.th/pn/homepage/enjoy.poem4.html